“უდიდესი სევდითა და უსაზღვრო მადლიერებით გემშვიდობებით, უწმინდესო და უნეტარესო ილია მეორე. თქვენ იყავით სიბრძნის, სულიერი სიმტკიცისა და სიყვარულის ნათელი სახე, რომლის მადლმაც თაობები გააერთიანა. მადლობა ყველაფრისთვის, რაც ჩვენს ხალხსა და ქვეყანას შესწირეთ, და შეგვინდეთ ყველა გულისტკენა. მწარეა შეგრძნება, რომ ადამიანის ჭეშმარიტ ფასს ხშირად მაშინ ვაცნობიერებთ, როცა იგი უკვე მარადისობაში გადადის. ნათელი იყოს თქვენი სული და მარადიულად გვფარავდეს თქვენი ლოცვა.”

მარიამ ჟვანია

თბილისი, საქართველო

2026-03-24