“უმძიმესი იყო ჯვარი,რომელიც მან ასე ღირსეულად ზიდა. ნათელია ხალხის სიყვარული და პატივისცემა მისი ხსოვნისა,რომელსაც მხოლოდ იშვიათი ადამიანები იმსახურებენ თავიანთი ღვაწლით. ის სიყვარული,რომელიც მუდამ გამოსჭყიოდა მისი თვალებიდან,იყო ამოუხსნელი და გასაოცარი,დღევანდელ დროში ასე გიყვარდეს ადამიანები,ასე უანგაროდ.ის იყო მწყემსი კეთილი,მოსიყვარულე მამა,რომელიც თავისი შვილებისათვის ლოცვაში ჩამოიღვენთა,ღმერთმა დაუმკვიდროს ცათა სასუფეველი, სადა არა არს ჭირი,მწუხარება,არცა ურვა,არცა სულთქმა,გვიყვარხარ მამაო”

გიორგი ვასაძე

თბილისი, საქართველო

2026-03-24